Πότε σταματήσαμε να ζούμε πραγματικά;

Image

Η ζωή μας είναι γεμάτη στιγμές. Όμορφες, άσχημες, έντονες, αδιάφορες, βαρετές, αστείες, θυμωμένες, παθιασμένες. Τις βιώνουμε καθημερινά είτε με τους ανθρώπους μας, είτε με τον εαυτό μας. Και δεν μπορώ, παρά να αναρωτηθώ. Γιατί έχουμε τόση ανάγκη να προβάλλουμε αυτές τις στιγμές στους άλλους ανθρώπους; Ανθρώπους που δεν έχουμε καμία επαφή στην πραγματική ζωή. Στην ψεύτικη ζωή, όμως έχουμε επαφές. Και φίλους. Πολλούς.

Το facebook αποτελεί τη νέα μορφή ζωής. Είναι ο κόσμος όπου όλοι είναι ευτυχισμένοι, όλοι έχουν τους τέλειους φίλους, την τέλεια σχέση, την τέλεια δουλειά, τις τέλειες διακοπές, το τέλειο outfit, συχνάζουν στα πιο τέλεια μπαρ και γενικώς, όλα είναι τέλεια. Διάβασα πρόσφατα μια έρευνα, η οποία εστίαζε στο facebook και στην ανθρώπινη ψυχολογία. Και επεσήμανε ότι μετά από κάθε επίσκεψη στο μέσο αυτό, η ψυχολογία των ανθρώπων είναι σαφέστερα επηρεασμένη αρνητικά. Πριν από την επαφή αυτή, τα άτομα είχαν θετική διάθεση, η οποία, έπειτα, άλλαξε θεαματικά. Και μέσα σε αυτά τα άτομα, μπορείτε να προσθέσετε και εμένα. Είναι πολλές οι φορές που έχω χαζέψει τα news feed και μετά η διάθεσή μου είναι άσχημη. Και αυτό γιατί βλέπω τους «φίλους» μου να ανανεώνουν τις προσωπικές τους πληροφορίες, είτε αναγράφοντας τον φοβερό τίτλο εργασίας τους στη πολυεθνική εταιρεία, είτε ενημερώνοντας μας ότι «παντρεύτηκαν» ή «αρραβωνιάστηκαν». Και σκέφτομαι: «Πόσο τυχερή. Προχώρησε στη ζωή της. Ενώ εγώ, έφτασα τα 27 και ακόμη δεν είμαι ικανοποιημένη από τη δουλειά μου». Και «η σχέση μου; Που πάει;». Άσχετα βέβαια αν οι «φίλοι» μου, βγάζουν φωτοτυπίες όλη μέρα στην πολυεθνική εταιρεία και άσχετα αν η τέλεια σχέση τους και ο τέλειος γάμος τους, είναι προϊόν κοινωνικού συμβιβασμού.

Γνωστό ζευγάρι μου παντρεύτηκε και υπήρχε ζωντανή αναμετάδοση την ώρα της δεξίωσης. Βεβαίως. Ενημερώθηκα για την ακριβή τοποθεσία του γλεντιού, και θαύμασα το νυφικό και τους χορούς της νύφης σα να ήμουν εκεί! Και φυσικά, την επόμενη ημέρα, ανανεώθηκε και το προσωπικό status, αναγράφοντας «married» και αποσπώντας εκατοντάδες likes και σχόλια «πιστών» φίλων, οι οποίοι έσπευσαν να ευχηθούν τα καλύτερα στο ζευγάρι.

Γνωστή μου από το σχολείο γέννησε το μωράκι της πριν ένα χρόνο περίπου. Οι φίλοι της έσπευσαν να κάνουν check in στο μαιευτήριο ενημερώνοντας μας όλους, ότι η κοπέλα ετοιμάζεται να γεννήσει! Και αφού γέννησε με το καλό, ανέβηκαν σε άμεσο χρόνο, φωτογραφίες από την κουρασμένη κοπέλα με κοντινά πλάνα στο μόλις ωρών βρέφος!

Επίσης, γνωρίζω ποιος φίλος μου χώρισε και εάν πρόκειται για άσχημο χωρισμό (σε αυτή την περίπτωση αναρτώνται λαϊκά άσματα συνοδευόμενα από πονεμένα-θυμωμένα status updates). Ακόμη, ενημερώνομαι άμεσα για το που βρίσκεται κάθε φίλος μου ανά μια ώρα. Check in μέχρι και στο γυμναστήριο! Υπάρχει μια παράλογη μορφή εθισμού. Εθισμός στο να κοινοποιούν οι «φίλοι» μου το που βρίσκονται, ανά πάσα στιγμή.

Σήμερα διάβασα ακόμη μία έρευνα, σύμφωνα με την οποία, εντυπωσιακά μεγάλο ποσοστό ζευγαριών, τσακώνονται, χωρίζουν (φτάνουν μέχρι και στο διαζύγιο) εξαιτίας του facebook. Είναι λυπηρό. Πλέον, γνωρίζεις έναν άνθρωπο, υπάρχει μια σχετική χημεία, μιλάς, γελάς, περιμένεις με ανυπομονησία να ζητήσει το νούμερό σου, και αντί αυτού, σε ρωτά αν έχεις facebook.

Οι ευχές. Εκνευρίζομαι πολύ όταν «φίλοι» μου, οι οποίοι έχουν τον αριθμό του τηλεφώνου μου, μου εύχονται στο facebook. Είναι αστείο. Απρόσωπο. Ακόμη και συγγενείς μου! Το κατανοώ ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελούν μεγάλο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Κρατάς επαφές με ανθρώπους από όλο τον κόσμο, με τους οποίους η τηλεφωνική ή προσωπική επικοινωνία είναι δύσκολη. Αλλά, πλέον, έχει χαθεί κάθε μέτρο. Πλέον, το facebook έχει μετατραπεί σε δίαυλο επικοινωνίας ακόμη και με κολλητούς μας φίλους. Διάλογοι ολόκληροι μεταξύ φίλων στο wall σχετικά με την έξοδο του Σαββάτου! Τελευταία, προσπαθώ να ψυχαναλύσω τον εαυτό μου και να κατανοήσω το γιατί είχα κι εγώ (και ακόμη έχω, αλλά τουλάχιστον έχω εντοπίσει το πρόβλημα και προσπαθώ να βάλω κάποια όρια) αυτή την ανάγκη να παρουσιάζω επιλεγμένα κομμάτια της ζωής μου στο facebook.

Είναι γιατί δεν είμαστε ικανοποιημένοι από την πραγματική μας ζωή και δημιουργούμε μια πλασματική, έτσι ώστε να λάβουμε επιβεβαίωση από τους άλλους; Ζούμε μέσα από την επιβεβαίωσή τους; Είμαστε δυστυχισμένοι στην καθημερινότητά μας κι έτσι αναζητούμε μια παρηγοριά; Αισθανόμαστε αποτυχημένοι και αποζητούμε την αναγνώριση των άλλων ανθρώπων; Πότε σταματήσαμε να ζούμε πραγματικά και αρχίσαμε να ζούμε μέσα από τις ζωές των άλλων; Πότε αρχίσαμε να ζούμε μέσα από το αν «αρέσουμε» στους άλλους;

Το πιο αστείο είναι, ότι οι πραγματικοί μας φίλοι, πέρα από το να είναι (και πρέπει να είναι) οι αυστηρότεροι κριτές μας, μπορούν να μας απαριθμήσουν αμέτρητα «καλά» μας. Γιατί λοιπόν, αποζητούμε την επιβεβαίωση ξένων;

Όλη αυτή η ψεύτικη ζωή που χτίζουμε θέτει σε κίνδυνο την πραγματική μας ζωή. Αποξένωση. Γιατί ο κόσμος δεν βγαίνει πια έξω να γνωρίσει άλλο κόσμο; Γιατί έχουν γίνει όλα τόσο ψεύτικα και ρομποτικά; Είναι αναγκαίο να κρατάμε ορισμένες στιγμές μόνο για εμάς και για τους δικούς μας ανθρώπους. Γιατί αλλιώς χάνουν την αξία τους. Ακόμη και οι φωτογραφίες που βγάζουμε στις διακοπές μας ή στο πάρτι των γενεθλίων μας, ΠΡΕΠΕΙ να είναι ωραίες για να ανέβουν στο facebook.

Μήπως είναι ένα κλουβί όλο αυτό, μέσα στο οποίο έχουμε εγκλωβιστεί; Ή μήπως έχει γίνει η ζωή μας ένα κλουβί και το facebook αποτελεί διέξοδο; Είναι επιτακτική ανάγκη, όμως, να προσπαθήσουμε να αντικρίσουμε τον φωτεινό ορίζοντα.

Δεν ζούμε πια τις στιγμές. Αυτές τις στιγμές, που είναι δύο άνθρωποι σε ένα μέρος, βλέπουν κάτι μαζί, σχολιάζουν κάτι μαζί και δεν υπάρχει καμιά απόδειξη για αυτό. Καμία φωτογραφία. Καμία κοινοποίηση. Το ξέρουν μόνο αυτοί οι δύο. Θα το έχουν ζήσει μόνο αυτοί οι δύο. Μαζί! Και αυτό, αυτόματα, μετατρέπει τη στιγμή, σε πραγματική, σε ουσιαστική μαγεία… Αυτός είναι ο φωτεινός μας ορίζοντας!

Advertisements

10 thoughts on “Πότε σταματήσαμε να ζούμε πραγματικά;

  1. Καλησπέρα καλή μου L. Stardust,
    Χθες έθιξα και εγώ το θέμα «φίλοι» στο facebook. Από όσα διαβάζω γενικά στα blogs, διαπιστώνω πως τελευταία προβληματίζει όλο και περισσότερους το θέμα των social media και αυτό είναι καλό.
    Η αλήθεια είναι πως δεν φταίνε τα social media αυτό καθ αυτό για το ότι συμβαίνει, γιατί είναι στο χέρι μας η χρήση τους. Επιλέγουμε λοιπόν να τα χρησιμοποιούμε με τέτοιο τρόπο ώστε να κάνουμε «εφέ» και να δείχνουμε τι κάνουμε, που είμαστε, πως περνάμε.
    Έχεις δίκιο στο ότι πλέον δεν ζούμε τις στιγμές μας όπως παλιά. Και τα έθεσες όλα πολύ όμορφα μέσα στο κείμενο σου.
    Φαντάζομαι ότι δίνουμε στην ζωή μας ότι χρώμα θέλουμε κι είναι εξίσου επιλογή μας να αφήσουμε τις στιγμές μας να χαθούν στα μονοπάτια της γκρίζας διαδικτυακής πραγματικότητας, μα δεν κοστίζουν οι στιγμές μονάχα ένα like!
    Να περνάς όμορφα και να χαμογελάς! 🙂
    Καλό απόγευμα.

  2. Γεια σου Drama Queen μου!! Ελπίζω να είσαι καλά!!
    Ναι, σίγουρα εμείς έχουμε το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης. Και αυτό, γιατί χάνουμε το μέτρο. Ακολουθούμε πιστά κάθε εποχιακό ‘ρεύμα’ και γινόμαστε θύματα της ομοιομορφίας και της μαζικότητας. Το καλό είναι βέβαια ότι αρχίζουμε και το συνειδητοποιούμε…
    Καλό σου βράδυ και χάρηκα που πέρασες μια βόλτα!!

  3. Πόσο αληθινό κείμενο και πόσο σπάνιο κανείς να αντιτιθεται στο ρεύμα των ημερών που θέλει να τα ακολουθούμε όλα αυτοματοποιημένα, χωρίς καν να αναζητούμε τις αιτίες, τις συνέπειες, την πραγματική τους ουσία.
    Είναι θλιβερό ότι η ζωή μας έχει εκπέσει σε ένα άθροισμα ανούσιων επαφών με άτομα τα οποία δε σημαίνουν τίποτα βαθύτερο, τίποτα ιδιαίτερο στην ψυχή μας. Βλέπεις παρέες εφήβων, νεων ανθρώπων, σε καφετέριες, στις οποίες όλοι είναι με ένα κινητό στο χέρι, με το οποίο είτε στέλνουν μηνύματα, είτε ακόμη είναι στο facebook. Ο ενας κανει check-in και οι υπολοιποι σπεύδουν να κανουν comments. Πού πήγαν οι αληθινές φιλίες; Οι γονιμοι διάλογοι, οι ουσιαστικές συναναστροφές;
    Ζούμε άραγε μόνο για να ενημερώνουμε ενα προφιλ, να τρέφουμε μια ψεύτικη εικόνα;
    Ας είμαστε εμείς οι ίδιοι η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στο κόσμο. Συγχαρητήρια για την τόσο όμορφη σου ανάρτηση και να ‘χεις το πιο υπέροχο απόγευμα 🙂 Φιλάκια πολλα!

  4. Όπως είπες, τρέφουμε μια ψεύτικη εικόνα. Είτε γιατί έχουμε μάθει στην ομοιομορφία, καθώς το ‘διαφορετικό’ είναι και πιο δύσκολο, είτεγιατί δεν είμαστε καλά μέσα μας…
    Χαίρομαι πολύ που σκέφτεσαι έτσι και που διαφέρεις από τις παρέες αυτές που αναφέρεις… Είναι καλό να υπάρχουν ‘διαφορετικοί’ άνθρωποι με κρίση.
    Ευχαριστώ πολύ για το όμορφο σχόλιό σου!!
    Να είσαι καλά!!
    Φιλάκια!!

  5. What we see on facebook and how we interprete it are two different things, mylady. Most of what you see I see myself, but I am never sure whether it is showing off, goofing around, needing reassurance or having a complete lack of decency (just to mention a few). My point is who we are and how we feel is always more important of what is going on around us.

  6. Καλησπέρα!! Όντως, υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ερμηνεύσει κανείς το γιατί κοινοποιούμε τη ζωή μας στο facebook. Εγώ προσωπικά, έχω ξεχωρίσει όσους κάνουν απλά goofing around, όσους ζουν για το showing off και φυσικά, όσους έχουν χάσει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας.
    Κάποιες στιγμές είναι μοναδικές και είναι καλό να τις κρατάμες για εμάς και για τους ανθρώπους μας. Και ας έχουμε ένα μέτρο. Όλα με ένα μέτρο!
    Καλό σου βράδυ 🙂

  7. Η πραγματικότητα έχει αποκτήσει προσμίξεις με μη-πραγματικά και ταυτόχρονα έχει καταστεί τόσο περίπλοκη που μας ξεφεύγει.
    Αναρωτιέμαι αργότερα, όταν θα έχουμε περάσει πολλά χρόνια και θα έχουμε αποκτήσει περισσότερες εμπειρίες, πώς θα τα αξιολογούμε όλα αυτά. Σαν γέμισμα της ζωής μας ή σαν μαύρες τρύπες;

    • Έχουμε μπερδέψει την πραγματικότητα με τη μη πραγματικότητα, το τι θέλουμε με το τι πρέπει, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να ξεχωρίσουμε ποια είναι η πραγματική μας ζωή…
      Δε νομίζω, εγώ προσωπικά, να τα θεωρήσω γέμισμα της ζωής μου όλα αυτά. Μάλλον θα τα θεωρήσω μαύρες τρύπες και χάσιμο ουσιαστικού χρόνου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s