Βαβυλώνα

Image

«Όσο βαθύτερα μου λείπεις, τόσο βαθύτερα θυμάμαι πόσο σε αγάπησα».

«Αν το καλοσκεφτείς, ένα ζευγάρι που δεν θέλει να χωρίσει δε χωρίζει. Ποια απόσταση, ποια συνθήκη, ποιος τάφος μπορεί να νικήσει τον έρωτα. Εκτός αν είναι ο έρωτας του ενός. Ο άλλος φεύγει και ο ένας μένει πίσω μ’ένα συναίσθημα ισχυρότερο από αποστάσεις, συνθήκες και τάφους».

«Να μη δώσεις κανένα σημείο ζωής. Ποσώς με νοιάζει. Στα όνειρά μου πάντοτε επιστρέφεις όπως σε αγάπησα ακριβώς: Δική μου».

«Δεν φταις εσύ γι αυτό που είσαι. Όμως φταις γι αυτό που είπες επειδή το είπες σε μένα. Άλλος μπορεί να μην το άκουγε ότι τον αγαπάς. Να τον διαπερνούσε. Όμως εγώ πέρασα τη ζωή μου ζυγίζοντας λέξεις που οι άνθρωποι δεν εννοούν».

«Ήμουν αυστηρός μαζί σου. Είναι αλήθεια. Είπα αν μ’αγαπάς θ’αντέξεις. Τη συνέχεια την ξέρεις. Εγώ την ήξερα από την αρχή. Κι έκανα ότι δεν άκουγα τις απαντήσεις».

Απόσπασμα από τη νέα ποιητική συλλογή Βαβυλώνα, του Δημήτριου Μουζάκη, κολλητού του αδερφού μου εδώ και πολλά χρόνια. Θεωρώ ότι ο Δημήτρης εκφράζεται απλά, αλλά τόσο αληθινά. Χωρίς να προσπαθεί να εντυπωσιάσει. Μέσα από τα λόγια του, ανακάλυψα σκέψεις μου, προβληματισμούς μου, συναισθήματά μου…Ανακάλυψα εμένα την ίδια.

Advertisements

9 thoughts on “Βαβυλώνα

    • Σ’ευχαριστώ πολύ Λιακάδα μου!! Περιμένω τα σχόλιά σου, τα οποία αν κρίνω από το blog σου, θα είναι όμορφα και εμπνευσμένα 🙂 Καλό βράδυ να έχεις!!

  1. Μαρία, ευχαριστώ από καρδιά για την ανάρτηση… έχεις διάφορα λαθάκια, από τα οποία ένα είναι βασικό… «ο άλλος φεύγει και ο ένας μένει πίσω»… ο ένας αγαπά, ο ένας πονάει, ο ένας αξίζει…

  2. Τις περισσότερες φορές γνωρίζουμε οι ίδιοι τις απαντήσεις και σφραγίζουμε τα μάτια και τα αυτιά μας γιατί δεν θέλουμε να τις αντικρίσουμε και να τις ακούσουμε. Βλέπεις μερικές φορές προτιμούμε να ζούμε στην ψευδαίσθηση της ασφάλειας και της εσφαλμένης αλήθειας που μας κυκλώνει παρά να ξυπνήσουμε από το λήθαργό μας και να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα.Αλλά όπως ξέρεις και εσύ κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, η ζωή σε «ξυπνάει» και τότε είναι που πρέπει να φανείς δυνατός και να παλέψεις με τους δαίμονες σου…
    Υπέροχο πραγματικά το απόσπασμα.Η γραφή είναι συγκλονιστικά συναισθηματική , τόσο που ταυτίστηκα σε μερικά σημεία, πράγμα που με οδήγησε σε δικές μου αναμνήσεις.Τα συγχαρητήρια μου και τις καλύτερες ευχές μου για την επιτυχή έκδοση των ποιημάτων του.
    Τα φιλιά μου κοριτσάκι!

    • Θα συμφωνήσω Μελίτα μου… Πάντα βαθιά μέσα μας γνωρίζουμε τις απαντήσεις, αλλά επιλέγουμε να μην τις βλέπουμε γιατί έτσι μας βολεύει, γιατί το ξεβόλεμα είναι δύσκολο. Μεγάλη παγίδα αυτό το φρούριο της ασφάλειας. Η ψευδαίσθηση αυτής, όπως είπες.
      Είναι όμορφη γραφή…Απλή και δυνατή…
      Φιλάκια και σε σένα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s