Βαβυλώνα

Image

«Όσο βαθύτερα μου λείπεις, τόσο βαθύτερα θυμάμαι πόσο σε αγάπησα».

«Αν το καλοσκεφτείς, ένα ζευγάρι που δεν θέλει να χωρίσει δε χωρίζει. Ποια απόσταση, ποια συνθήκη, ποιος τάφος μπορεί να νικήσει τον έρωτα. Εκτός αν είναι ο έρωτας του ενός. Ο άλλος φεύγει και ο ένας μένει πίσω μ’ένα συναίσθημα ισχυρότερο από αποστάσεις, συνθήκες και τάφους».

«Να μη δώσεις κανένα σημείο ζωής. Ποσώς με νοιάζει. Στα όνειρά μου πάντοτε επιστρέφεις όπως σε αγάπησα ακριβώς: Δική μου».

«Δεν φταις εσύ γι αυτό που είσαι. Όμως φταις γι αυτό που είπες επειδή το είπες σε μένα. Άλλος μπορεί να μην το άκουγε ότι τον αγαπάς. Να τον διαπερνούσε. Όμως εγώ πέρασα τη ζωή μου ζυγίζοντας λέξεις που οι άνθρωποι δεν εννοούν».

«Ήμουν αυστηρός μαζί σου. Είναι αλήθεια. Είπα αν μ’αγαπάς θ’αντέξεις. Τη συνέχεια την ξέρεις. Εγώ την ήξερα από την αρχή. Κι έκανα ότι δεν άκουγα τις απαντήσεις».

Απόσπασμα από τη νέα ποιητική συλλογή Βαβυλώνα, του Δημήτριου Μουζάκη, κολλητού του αδερφού μου εδώ και πολλά χρόνια. Θεωρώ ότι ο Δημήτρης εκφράζεται απλά, αλλά τόσο αληθινά. Χωρίς να προσπαθεί να εντυπωσιάσει. Μέσα από τα λόγια του, ανακάλυψα σκέψεις μου, προβληματισμούς μου, συναισθήματά μου…Ανακάλυψα εμένα την ίδια.

Advertisements